અભય વિચારમાં પડ્યો કે જ્યાં સુધી પપ્પાએ મકાન વેચવાની વાત નહોતી કરી ત્યાં સુધી કાકા ત્યાં રહેતા હતા. પપ્પા આઠેક મહિના પહેલાં આવ્યા ત્યારે કાકાને મકાન વેચવાની વાત કરી હતી. કાકા રહેતા હતા ત્યાં સુધી એ મકાન ભૂતિયું નહોતું તો આ એકાએક મકાન ભૂતિયું કેવી રીતે થઇ ગયું! અભયે તેના મિત્ર સુબોધને ફોન કરી વાત કરી. સુબોધ ખાનગી જાસૂસી સંસ્થા ચલાવતો હતો.

સુબોધે કહ્યું,“તે જે વાત કરી તે પરથી લાગે છે કે દાળમાં કંઈક કાળું છે. હું,મકાન ખરીદવાના બહાને ત્યાં આવું છું. તું મને ઓળખતો નથી એ રીતે વર્તન કરજે; બાકીનું હું સંભાળી લઈશ. તારે મને હું મકાન ન ખરીદું એવી જ રજૂઆત કરવાની. આપણી વાતમાં કાકાને ક્યાય શંકા ન પડે એનું બરોબર ધ્યાન રાખજે. જરૂર પડે નેહાને પણ વાત કરી રાખજે.”

બીજે દિવસે અભય અને રમેશકાકા મકાન પર ગયા. મકાન સાફ થઇ ગયું હતું. અભયે જોયું કે મકાન જો આઠ મહિનાથી બંધ હોય,અવાવરું હોય,ભૂતિયું હોય તો આટલું સાફ સુથરું એક દિવસમાં ન થઇ જાય; નક્કી આ મકાનનો ઉપયોગ થાય છે. તો પછી કાકાએ ભૂતિયું મકાન થઇ ગયું છે એવી વાત કેમ કરી હશે?કંઈક ગરબડ તો લાગે છે પણ કાકાને તો આ વિષે કંઈ પૂછી શકાય નહી. સુબોધ આવે પછી કંઈક સાચી હકીકત જાણવા મળે.

“સારું કાકા આપણે વેચવા માટે પ્રયત્ન કરીએ; કોઈ ભૂતિયું મકાન ન ખરીદે તો આપણે શું? કરી શકીએ.”

અભય,નેહા અને રમેશકાકા ઘરમાં બેઠા હતા ત્યાં ખડકીની સાંકળ ખખડીને અવાજ આવ્યો “રમેશભાઈ અહીયા રહે છે?”

રમેશકાકાએ ખડકી ખોલીને કહ્યું,“હા રમેશભાઈ અહીયા રહે છે. તમે કોણ છો?”

મારું નામ સુબોધ છે. મેં સાંભળ્યું છે કે અહીયા એક ભૂતિયું મકાન વેચાવ છે. મારે એ ખરીદવું છે. મને ભૂતિયા મકાન ખરીદવામાં રસ છે. લોકો કહે છે મારે ભૂત સાથે ભાઈબંધી છે.”

“હા, આ અભય બેઠો છે તેનુંજ મકાન વેચાવ છે. પણ તમે એ ન ખરીદો તો સારું. તમારે ભૂત સાથે ભાઈબંધી હશે પણ આ ભૂત ભયંકર છે. તમને નુકશાન કરશે. પછી જેવી તમારી ઈચ્છા. અમારે કોઈને અંધારામાં રાખીને મકાન નથી વેચવું.”

“સુબોધભાઈ કાકાની વાત સાચી છે. હું,પણ હવે એ વેચ્યા વગર પાછો જવા માગું છું. મકાન ન વેચાય તો કઈ નહી પણ તેનાથી બીજા કોઈને નુકશાન ન થવું જોઈએ. હું. પણ તમને એજ સલાહ આપું છું કે એ મકાન ન ખરીદો તો સારું.”

“અભયભાઈ મારે એ મકાન જોવું છે. જોયા પછી નક્કી કરીશ કે મારે શું કરવું છે.”

“જેવી તમારી ઈચ્છા.”

“અભયભાઈ આ મકાન મને ગમી ગયું છે. મારે એ ખરીદવું છે. આજે હું,અહીયા રાતવાસો કરીશ. હું,જોઉં તો ખરો કે કાકા કહે છે તો એ ભૂત કેવા ભયંકર છે. મને ભૂતને વશ કરતા આવડે છે. તમારી ઈચ્છા છે? મારી સાથે અહીયા રાતવાસો કરવાની?”

ના કોઈએ અહીયા રાતવાસો કરવાનો નથી. એ ભૂતનો ભરોસો ન કરાય. અભય,તું,તો ભાઈની થાપણ છો. તને એવું જોખમ હું ન લેવા દઈ શકું.” રમેશકાકાએ ચિંતાતુર ચહેરે કહ્યું.

“ના કાકા આ મકાન મારે ખરીદવું છે. હું તો આજે અહીયાજ રાતવાસો કરીશ. મકાનની તમે જે માગશો એ કિમત આપીશ.”

અભયે કહ્યું,“સુબોધભાઈ હું અને નેહા પણ આજે તમારી સાથે અહીયા રાતવાસો કરીશું. મને અને નેહાને ભૂત જોવાની બહુ ઈચ્છા છે. અમે ક્યારેય ભૂત જોયું નથી. ફક્ત દાદાદાદી પાસેથી ભૂતની વાર્તાઓ સાંભળી છે.”

રમેશકાકા ના ના કરતા રહ્યાં અને સુબોધ,અભય અને નેહા મકાન પર રાતવાસો કરવા ઉપડી ગયા.

અભયે ધીમેથી કહ્યું,“સુબોધ બધું યોજના પ્રમાણે છે ને? જો,જે ક્યાંક કાચું કપાય ન જાય.” સુબોધે ઇશારાથી બધું સમજાવી દીધું.

અભય,નેહા અને સુબોધ ડ્રોઈંગરૂમમાં સોફા પર સૂતા હતા. એક ઝાંખી લાઈટ ચાલુ રાખીને સુવાનો ડોળ કરી રહ્યા હતા. રાત્રે બાર વાગે અચાનક ચિત્રવિચિત્ર અવાજ આવવા શરુ થયા. રંગ બે રંગી લાઈટના શેરડા પડવા શરુ થયાં. થોડે દૂરથી ઘોઘરો અવાજ આવ્યો “તમે અહિયાથી ચાલ્યા જાવ,આ મકાન મારું છે. અહીયા કોઈને રહેવા નહી દઉં.” સુબોધે અભયે જોયું તો દૂર ભૂત ઉભું હોય એવું લાગ્યું જે આ વાત કરી રહ્યું હતું. સુબોધે ઇશારાથી અભય,નેહાને સૂતા રહેવાનું કહી પોતે ધીમે ધીમે ભૂત તરફ આગળ વધ્યો. ભૂત એકાએક ધબ દઈને નીચે પડ્યું. અભયે દોડીને રૂમની લાઈટ કરી, સુબોધે દોડીને ભૂતને પકડી લીધું. ભૂત બેભાન થઈને પડી ગયું હતું.

અભયે ભૂતને ખુરશી પર દોરડાથી બાંધી દીધું. “સુબોધ ભૂતનો નકાબ ઉતાર એટલે ખબર પડે કે આ છે કોણ?” ભૂતનો નકાબ ઉતારતા અભય એકએક બોલો ઉઠ્યો `અરે! અરે!…આ તો…..`

રમેશકાકા આખી રાત જાગતા પડ્યા હતા. તેને અભય,નેહાની ચિંતા હતી અને પોતે પણ મનમાં મૂંઝવણ અનુભવતા હતા કે હવે શું?થશે.

રમેશકાકાના મોબ.માં અભયની રિંગ આવી. કાકાએ ફોન રીસીવ કર્યો, અભયે કહ્યું,“કાકા બધું બરોબર છે. ચિંતાનું કોઈ કારણ નથી. તમે, સરપંચકાકા અને બીજા પાચ- છ પ્રતિષ્ઠીત વ્યક્તિને મકાન પર લેતા આવો,મારે થોડીક વાત કરાવી છે.” કાકાના મનમાં ધ્રાસકો પડ્યો પણ અભયને ના તો કહી શકાય એમ નહોતું.

અભયે કહ્યું,“મેં તમને અહીયા એટલે બોલાવ્યા છે કે ભૂત પકડાય ગયું છે અને મારે તેની સાથે તમારી મુલાકાત કરાવવી છે. જેથી તમે ભૂતને નજરે જોઈ શકો.”

“સુબોધ,ભૂતભાઈ ને લેતો આવ. “અરે! આ તો રમેશભાઈનો ભાગીયો દુદો છે?આ દુદો ભૂત બનીને બધાંને ડરાવતો હતો?શું કામ?”

“સરપંચકાકા તમે માનો છો એવું નથી. વાત કંઈક જુદી છે.”

“ભૂતભાઈ તમે વાત કરશો કે હું તમારી અસલિયતની વાત કરું.”

રમેશકાકા ઉભા થયા. “અભય,મને માફ કરી દે. આ ભૂતનો ખેલ દુદો મારા કહેવાથી કરતો હતો. ભાઈએ આ મકાન વેચી દેવાની વાત કરી એટલે મેં આ મકાન કોઈ ન ખરીદે એટલે લોકોના મનમાં ભૂતિયાં મકાનનો વહેમ ઠસાવવા માટે આ ખેલ દુદા પાસે કરાવતો હતો. લોકોના મનમાં આ વાત ઠસી પણ ગઈ હતી. રાતના અહિયાથી કોઈ પસાર પણ નહોતું થતું. અભય,મારાથી બહુ મોટી ભૂલ થઇ ગઈ છે. ભાઈ પણ મને માફ નહીં કરે.”

“કાકા તમે જયારે કહ્યુંને આ મકાન તો ભૂતિયું મકાન થઇ ગયું છે ત્યારે મારા મનમાં શંકા ઉભી થઇ કે જ્યાં સુધી તમે અહીયા રહેતા હતા ત્યાં સુધી મકાન ભૂતિયું નહોતું તો આ એકાએક કેવી રીતે થઇ ગયું. આ મારો મિત્ર સુબોધ છે. એ એક ખાનગી જાસૂસ સંસ્થા ચલાવે છે. એ કંઈ મકાન ખરીદનાર નથી. મેં,તેને મારી શંકાની વાત કરી એટલે  એ અહીયા મકાન ખરીદવાના બહાને આવ્યો જેથી તમને કોઈ શંકા ન પડે.”

“અમે આખીય યોજના ગોઠવી નાખી. આ તમારા દુદા ભૂતને બેભાન કરવાની દવાથી દુરથી સોય તેની ગરદનમાં ઇન્જેક્ટ કરી બેભાન કરી પકડી લીધો. અત્યાર સુધી મને તમારા પર થોડીક શંકા હતી પણ દુદાને જોયા પછી એ શંકા પાકી થઇ ગઈ એટલે સવારમાં તમને બધાંને ભેગા કરી તમારી સાઝિશનો પર્દાફાસ કર્યો. કાકા,તમે આવું શું? કામ કર્યું? તમે પપ્પાને કહ્યું હોત તો પપ્પા એમજ તમને મકાન આપી દેત. તમે અમને સ્ટેશને લેવા પણ રિક્ષાને મોડી મોકલી જેથી અમે ડરીને બીજે જ દિવસે પાછા જતા રહીએ.” બધાંની નજર રમેશભાઈ પર ખોડાયેલી હતી. રમેશભાઈ નીચું મોઢું કરીને બેઠા હતા. અત્યાર સુધીની કમાયેલી આબરૂ ધૂળધાણી થઇ ગઈ હતી.

અભયે કહ્યું,“સરપંચ કાકા આપણા ગામમાં કોઈ ડોક્ટર ખરું જે સેવાભાવ રાખીને કામ કરે. હવે,મારે આ મકાન વેચવું નથી પણ તેને સેવાટ્રસ્ટ દવાખાનું બનાવી દેવું છે જેથી ગામનાં અને આજુબાજુનાં ગામનાં લોકો તેનો લાભ લઈ શકે. દવાખાના વહીવટની સંપૂર્ણ જવાબદારી અમારી રહેશે.”

“હા દીકરા ડોક્ટર દિનેશ શાહનું ગામમાં પોતાનું દવાખાનું છે. તે આ દવાખાનાની જવાબદારી સંભાળી લેશે.”

“તો આજથી આ ભૂતિયું મકાન ‘વિનોદરાય સેવાટ્રસ્ટ દવાખાના’ તરીકે ઓળખાશે.”

અભયે રમેશકાકા સામે જોયું. રમેશકાકા નીચું જોઈને બેઠા હતા. “આ સેવાટ્રસ્ટ દવાખાનાની અહીયાની જવાબદારી મારા કાકા `રમેશકાકા` સંભાળશે. રમેશભાઈ ઉભા થઈને એટલું જ બોલો શક્યા,“અભય, મારા દીકરા….તે મારી આબરૂ બચાવી લીધી.”